45 ان روزها که مهمان خدا بودم

اوت 5, 2011

 

کلا با ماههای قمری ابم توی یه جوب نمیره.خاطرات خوبی هم ازشون ندارم شعبان محرم و صفر و خصوصا همین رمضانی که الان داریم می گذرونیم یاد بچه گیهام که میوفتم که با چه زجری تشنگی رو تا اذان مغرب تحمل می کردم که چی یاد فقرا و مستمندان باشم که اوضاع اون روزهای خودم اگه بدتر از فقرا نبود بهتر هم نبود.رمضانی که اجبار و زور بالای سرت بود برای روزه گرفتن زندگی در یک خانواده مذهبی این مصیبت رو هم داشت نماز خوندن اجباری روزه گرفتن اجباری اگر خواسته ای داشتی و نماز نمی خواندی ان خواسته براورده نمی شد و این نه تنها علاقه من رو به نماز بیشتر نمی کرد بلکه نفرتم را افزون تر می کرد. خصوصا شبهای قدرش حالم رو بهم می زد و میزند  که به اجبار باید بیدار می ماندم و جوشن صغیر و کبیر بخوانم که هنوز هم نمی دانم چه می گفت جوشن. هنوز اون صحنه رو فراموش نکرده ام که صبح روز بعد از 21 رمضان با برادرم هایده گوش می کردیم و پدرم با چنان تعصبی نوار را شکست که دیشب ملت تا صبح توی سر وکله خودشون زدن . خودشون رو جر دادن که علی مرده بعد شما ترانه گوش می دید. از ان روزها  سالهای زیادی گذشته تنها چیزی که به یادگار دارم ازین ماه مبارک همین مصیبتها و خشونتها و فلاکتهایش است .  ماهی که مهمان خدایی و اب هم بهت نمی دهند خدایا ما را این جوری دعوت و مهمان نکن. قربون دستت.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: